Met andere ogen

In tegenstelling tot de bruggen over de Vliet hebben de huisjes geen naam. Dit geeft de ondergeschikte rol van de huisjes goed weer. Het huisje staat in dienst van! Het oude brugwachtershuisje bij de Nieuwe Tolbrug is niet meer in functie als brugwachtershuisje. Zonder brugwachter is het alleen nog maar een wachterhuisje. En kan het net zo goed ergens anders staan. Paul van Osch plaatst hem ergens anders. Hij bouwt een blanco wachtershuisje en geeft het een nieuwe plek: ‘het park’ van het Diaconessenhuis. De nieuwe plek voor het wachtershuisje geeft het huisje een nieuwe kans voor de invulling van zijn functie. Rusthuisje? Theehuisje? Kiosk? Tuinhuisje? Jeugdhonk? …? …?

Paul van Osch creëert ruimtes, ingegeven door de locatie. Deze ruimtes krijgen suggestief een functie mee, geënt op reeds bestaande ruimtes die groepen mensen kunnen ‘verwerken’. De onderdelen zijn eenvoudig en sterk gerelateerd aan wat we al kennen. Dit alles in een poging de feitelijke werkelijkheid een ander aanzien te geven. Wachten, ondergaan en berusten zijn daarin belangrijke sleutelwoorden.